روز سه شنبه در برابر چشمان میلیون ها ایرانی ٬ تیم ملی فوتبال در برابر تیم دسته دومی

لبنان تن به شکستی ناباورانه داد ٬ ایرانیان مشتاق پس از ماه ها انتظار هرگز انتظار چنین

نتیجه ای نداشتند .  سوال اکثر مردم این است  که چرا فوتبال ما بعد از این همه خرج و این

همه بازیکنان میلیاردی در برابر تیمی تن به شکست می دهد که هیچ بازیکن پر آوازه ای در آن

وجود ندارد . متاسفانه مدیران و دست اندر کاران ورزش ایران نه تنها پاسخی برای این سوال

نداشته و ندارندبلکه در صدد توجیه شکست تیم ملی می باشند . ضعف مدیریتی در سطوح

مختلف خصوصا در بین مدیران ورزشی نتیجه ای بهتر از این به بار نخواهد آورد . بازیکنان تیم

ملی و دیگر باشگاه ها هم با سوء استفاده از نام و آوازه ی خود در قبال این شکست کاملا بی

خیال و احساس مسئولیتی نمی نمایند . در دهه های  گذشته کسانی که پیراهن تیم ملی را

به تن می کردند بجز به سربلندی ایران و ایرانیان به چیز دیگری نمی اندیشیدند . بزرگانی

همچون مرحوم پرویز دهداری ٬ مرحوم صفر ایرانپاک ٬ مرحوم محراب شاهرخی ٬ مرحوم

سیروس قایقران و ده ها بازیکن دیگر در میدان های فوتبال قلب شان تنها برای ایران می

تپید . کاش مدیران ٬ مربیان ٬ بازیکنان تیم ملی به اندازه یک درصد  این عزیزان به ایران می

اندیشیدند . راستی چه کسی می تواند به قلبهای شکسته کودک ٬ نوجوان ٬ جوان ٬ پیر ٬ مرد

و زن ایرانیان التیام بخشد . تا کی باید مادران اشک  کودکان خود که بخاطر شکست تیم

ملی بر صورتشان جاری می شود٬پاک نمایند . متاسقانه کسی در  کشورما در برابر

ناکامیهای اجتماعی ٬ اقتصادی و فرهنگی پاسخگو نبوده و نخواهد بود بهرحال باید همچنان

آماده پذیرش انواع و اقسام شکست ها در همه ی زمینه ها باشیم .